viernes, 19 de julio de 2013

Navegando

Curioso cuando despiertas y no sabes muy bien porque pero te sientes mejor. Hoy así ha empezado mi día.

En el teléfono tenía noticias de amigos queridos. Recibirlas me ha hecho darme cuenta de que muchísima gente me tiene presente, me cuida desde lejos y se preocupa por mi. A veces estando embarcada una inevitablemente descontecta de lo externo, volviéndose totalmente ignorante de lo que verdaderamente acontece en su entorno lejano. Los problemas internos pasan a invadirte, haciéndote creer que solamente existe esa realidad temporal.

Hoy estoy feliz. Ya no son 20 días sino 19. Tengo fuerzas para continuar. En el puente un ratito de soledad, esta vez deseada. Yo, el barco y el mar. 

Rumbo a Kristiansund, el horizonte se dibuja como una fina línea plateada. Los rayos del sol apenas consiguen traspasar  la infinita manta de nubes en el cielo. El viento tímidamente se hace notar por el costado de babor.

Momento de paz esperado. No se cuanto durará, por lo que me apresuro a plasmarlo en estas palabras. Sensaciones que quedarán en la memoria para ser recordadas cuando por enésima vez me pregunte... Y tú, qué haces con tu carrera?

Gracias por esos mensajes desinteresados de aquellos que me quieren, me recuerdan, con quienes he compartido, comparto o compartiré momentos a bordo o en tierra.

Gracias por esta dosis de energía que llegó en el momento preciso.

Porque de vez en cuando es mejor disfrutar del momento que pararse a pensar. Hoy, aquí, ahora.

2 comentarios:

  1. Grande!!!! Gaudeix dl moment!
    Ànims i forta abraçada crack!

    ResponderEliminar
  2. Mersi!!!! Ens veiem a la tornada! Que estic meees blanca....

    ResponderEliminar